สวัสดีครับเราเคยรู้จักกันรึเปล่า ท่าทางคุ้นๆ แค่ผมมองคุณยังไม่ค่อยชัด เงยหน้าสักนิด ให้ผมมีสิทธิ์ได้รู้จัก อยากมองยิ่งนัก สักวินาทีอยากเห็น.....อิอิ วันนี้จะมาเล่าถึงการไปเข้าค่ายพักแรมที่ค่าย ตชด. นะครับ การไปเข้าค่ายครั้งนี้ผมได้ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก มากไม่ก็คิดดู ผมเตรียมทุกอย่างในตอนเช้าเกือบไม่ทัีน ตอนกลางคืนเล่นเกมฟังเพลง ไม่หลับไม่นอน จนลืมเตรียมของ แต่ผมก็เตรียมของทัน ผมได้นั่งรถของเพื่อนไปจนถึงโรงเรียนบ้านห้วยนึ่ง โรงเรียนบ้านห้วยนึ่งเป็นโรงเรียนเล็กๆแห่งหนึ่ง ที่มีนักเรียนไม่เยอะ จะเรียกว่าแทบไม่มีเลยก็ว่าได้ แต่บรรยากาศโรงเรียนก็ดูอบอุ่นดี ผมไปถึงโรงเรียนนั้นผมก็เจอลูกบอลแฟ้บๆ อยู่ลูกหนึ่ง ผมก็เลยเอามาเตะเล่นกันรอคนครบจำนวนแล้วออกเดินทาง นั่นคือความประทับใจแรกอะน่ะ ต่อมาผมก็ได้เดินทางออกจากโรงเรียนแห่งนั้น ผมก็เดินมาเรื่อยๆ จนถึงที่ๆหนึ่งซึ่งเป็นความประทับใจต่อมา คือซากแมวตายริมถนน ผมว่ามันฮาดี ตั้งแต่ผมเห็นไส้มัน55 แล้วผมก็เดินมาเรื่อยๆจนได้เจอกับความประทับใจที่ 3 คือ ผมเจอคนเก็บขยะ ผมเลยยกมือไหว้ลูกคนนั้นได้ความเต็มใจ ลุงเค้าก็ทักทายแล้วยิ้ม ^^ มันทำให้พวกเรามีกำลังใจในการเดินทางต่อ พวกผมเดินมาเรื่อยๆจนถึงค่าย ตชด. ได้พบกับครูฝึกหลายคนให้เราเข้าแถวแล้วมุดเข้ารั้วเพื่อนผ่านเข้าไปในค่าย ต่อมาเค้าก็ให้ไปเก็บข้าวของที่เตรียมมา และไปฝึกในด่านรอดเสือดอะไรนั่นอะแล้วเค้าจะเอาอะไรไม่รู้ น่าจะเป็นสีมาป้ายหน้า ต่อมาเค้าก็ให้ไปฝึกระเบียบแถวที่สนามบอล พอฝึกเสร็จเค้าก็ปล่อยให้เด็กมาอาบน้ำ แล้วทำค่ายภายในเวลา2 ชั่วโมงกว่า ผมก็ไปอาบน้ำ มาทำกับข้าวกับสมาชิกกลุ่มของผม มันมีความสุขดีนะ ตอนกลางคืนก็จะมีด่านเดินเสือ 9 ด่าน ซึ่งผมชอบด่านแรกของผมที่สุด นั่นคือทดสอบความกล้า เค้าจะให้เข้าไปในห้องๆหนุ่ง มีโรงศพและหุ่นนอนอยู่ ผมก่็ไม่รู้ว่าเป็นหุ่นหรือคนนอนอยู่ เค้าก็ให้จุดธูปดอกนึงแล้วขอขมา แล้วก็มีคนข้างนอกเคาะให้ตกใจเป็นช่วงๆ แล้วก็มีคนทำเสียงเป็นคนตาย โคตรน่ากลัวเลย(ตรงไหน) ต่อมาเค้าก็ให้ผมเปิดผ้า แล้วก็รู้ว่าเป็นหุ่น จากนั้นก็เล่นตามฐานตามด่านต่างๆจนหมด แล้วเค้าก็ปล่อยให้เข้านอน วันรุ่งขึ้นเค้าก็ให้ไปออกกำลังกายในตอนเช้าซึ่งผมเป็นคนทำกับข้าวเลยไม่ได้ไป แล้วเค้าก็ให้เล่นตามฐานต่างๆ สนุกมากๆครับ เร้าใจสุดๆ มีเพื่อนผู้หญิงคนนึงตกจากกำแพง ท่าเค้านี่สวยมากครับ สงสัยเค้านึกว่าเค้าบินได้ เค้าตกมาขาแพง ผมนั่งฮาไม่บันยะบันยัง แต่ก็มีเพื่อนนั่งสงสาร ถ้าใครเห็นท่าที่เค้าตกก็คงจะฮาเหมือนผม แล้วเราก็เล่นฐานต่างๆมาเยอะ เช่น กระโดษหอ มุดท่้อ ต่ายเชือกเส้นเดียว/สองเส้น ด่านเดินอะไรต่างๆ มากมาย 9 ฐาน แล้วก็ตอนเย็นก็มาทำกับข้าวตามปกติ พอตกดึกก็มีรอบกองไฟ ซึ่งไม่สนุกเลย เพราะอะไรไม่รู้ พอรุ่งเช้าก็ปิดกลอง แล้วก็กลับบ้าน
ผมไม่มีภาพประทับใจอะไรหรอก มีอยู่ภาพนึงที่ติดอยู่ในใจของผม คือภาพ ของเพื่อนผมที่ตกจากกำแพง พูดถึงแล้วก็ฮา จบ!!
